Օրեր առաջ գնացել էի հիվանդանոց․ Այնտեղ մի տարեց կնոջ հանդիպեցի․․․Ինձ մի կերպ զսպեցի, որ բժշկին չվիրավորեմ

Օրեր առաջ գնացել էի հիվանդանոց․ Այնտեղ մի տարեց կնոջ հանդիպեցի․․․Ինձ մի կերպ զսպեցի, որ բժշկին չվիրավորեմ

Վերջերս անկախ իմ կամ քից դարձա շատ տհաճ տեսարանի վկա։ Գնացել էի պոլիկլինիկա, բուժզննման՝ սանի տարական գր-քույկս երկարացնելու։ Ամենուր սարսափելի հերթեր են, վազում եմ կաբինետից կաբինետ։ Հան կարծ տեսնում եմ մի տատիկի, տխուր նստած սպասում էր։

Երևի 1,5 ժամ անցավ, նորից տեսա տա տիկին․ նույն տեղում նստած էր, աչքերից էլ արցունքներ են հոսում։ Ես չդիմացա, մոտե ցա, հարցրեցի՝ ինչ է պատահել։Տա տիկը սկսեց ուժեղ արտաս վել։ Հանգստաց րեցի, վազելով ջուր բերեցի։ Նա սկսեց խոսել․ պարզ վեց, որ ցավում է ստամոքսը, գնացել է տեղամասային բժիշկի մոտ։ Ուղարկել են գաստ րոէնտերոլոգի մոտ և անալիզներ հանձնելու։ Մեծ հերթ էր, բայց 77 ամյա հիվանդ տատիկին ոչ ոք չի զիջել։

Երկրորդ զննման ժամանակ գաստրոէնտերոլոգն ասել է․

-Ստամոքսի քաղցկեղ ունեք։

Երբ տատիկն էլ հարցրել է, թե ինչ պիտի անեն, ինչպես բուժեն, բժիշկը, եթե կարելի է այդպես ան վանել նրան, կոպիտ պատաս-խանել է․

-Ի՞նչ բուժենք ձեր տարիքում։ Գնացեք տուն և մի խլեք առողջ մարդկանց ժամանակը, դեռ 10 հոգի կա հերթում։

Բնականաբար, տատիկը շոկի մեջ է ընկել, տուն գնալու ուժ էլ չի մնացել։Ահավոր բարկացած էի․․․ Իմացա, որ տատիկը միայնակ է ապրում, մի որդի ունի, նա էլ վաղուց ՌԴ է տեղափոխվել։Տատիկի հետ պայմանավորվեցի,որ հաջորդ առավոտյան հանդիպենք նույն տեղում։ Ես ինքս նրա ձեռքից բռնած տարա հետազոտման։ Պարզվեց, որ ոչ մի քաղցկեղ էլ չկա, կային բորբոքումներ, ցավի պատճառն էլ գաստրիտն էր, սովորական գաստրիտը։

Տեսա նաև այն բժիշկին և ինչ մտա ծում էի նրա մասին, ասացի դեմքին։ Պատկե րացնու՞մ եք, թե խեղճ տատիկը ինչ հոգեկան վիճակում է եղել, ինչ ապրումներ է ունեցել․․․Իսկ տատիկի հետ ընկերացել ենք, երբեմն զանգում եմ նրան, եթե ժամանակս բա-վականացնում է, այցելում եմ, խոսում ենք, զրուցում։

Սակայն այն միտքը, որ սպիտակ խալաթով և քաղցկեղը գաստրիտից չտարբերող այդ «բժիշկը» դեռ շարունակում է աշխատել պոլիկլինիկայում։

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика