Տունը գնելուց հետո,սեփականատերը այգում մի գետնափոր գաղտնի դուռ գտավ․Այն,ինչ հայտնաբերեց այնտեղ,նրան շոկի ենթար-
կեց։Վերջերս Օտկասեկ զույգը Կալիֆոռնիայի Վուդլանդ Հիլս քաղաքում նոր տուն էր գնել,բայց նրանք նույնիսկ չէին կարող պատկե-
րացնել, որ այն նրանց համար կդառնա մեծ ժառանգություն:

Տունը գեղեցիկ ու ընդարձակ էր, ինչպես ուզում էին, բայց այնտեղ կար նաև անսպասելի մեկ այլ բան, իսկ ավելի կոնկրետ գաղտնի
կառույց` 1960-ականներից:Ամուսիններին իհարկե նախկինում նախազգուշացրել էին,որ տան հետևում կա բետոնե փոս,և ամենայն
հավանականությամբ դա ռմբապաստարան էր` սառը պատերազմի դարաշրջանից։

Նայելով այդ փոսին՝ Քրիսն ու Քոլենը տեսան սանդուղք, որն ունեի 4 մետր խորություն, որն արդեն բավականին ժանգոտած էր, և ա-
կնհայտ էր,որ ոչ ոք չէր իջել դրա վրայով արդեն մի քանի տասնամյակ: Ամուսինները ռիսկի դիմելով իջան,և տեսան մետաղյա մի մեծ
դուռ:

Ի՞նչ կարող էին գտնել նրանք դռան հետևում: Ի վերջո սառը պատերազմը վաղուց է ավարտվել:Այնտեղ կային միջուկային ռմբակո-
ծությունից հետո գոյատևելու համար հնարավոր ամեն ինչ` պահածոներ, ջուր, դեղորայք և հագուստ, ինչպես նաև ամսագրեր և գր-
քեր:

Ապաստարնի չափը հստակ հաշվարկված էր 4 հոգանոց ընտանիքի համար։ Ըստ նոր տերերի գնահատականի՝ ընտանիքի համար
նախատեսված քանակությամբ սնունդը և տարբեր պարագաները կբավականացմեին ընդամենը մի քանի շաբաթ: Այնուամենայնիվ,
զարմացած ամուսինները որոշեցին պարզել, թե ով է կառուցել այդ բունկերը:Եվ նրանք իմացան, որ այն տան նախկին սեփականա-
տիրոջ՝ Ալվին Քաուֆմանի գործն է, ով նման ընտանեկան ապաստարաններ էր նախագծել դեռևս 1961 թվականին:

Այդ ժամանակ Ալվին Քաուֆմանը աշխատում էր կառավարության համար, որպես միջուկային ինժեներ,և նա գիտեր, թե ինչ է միջու-
կային հարձակումը և դրա հետևանքները, ուստի նա որոշեց նվիրել իր ժամանակը, փողը և ջանքերը՝ իր ընտանիքի համար հուսալի
բունկեր ստեղծելու վրա:Ամուսինները գտան Կաուֆմանի դստերը` Դեբրային, և նա ասաց, որ հայրը առաջարկել է մեկ հսկա ապաս-
տարան ստեղծել փողոցում գտնվող բոլոր հարևանների համար, բայց նրանք կտրականապես հրաժարվել են:

Դեբրան նաև պատմում էր հիշողություններ այն մասին, որ իրենց բունկերում կար նաև նրբատախտակներով պատրաստված ջը-
րամբար և օդային ֆիլտր, որոնք պետք է պտտեին ձեռքով:Այսպիսով, ամուսիննները սկսեց գույքագրել իրենց բունկերի իրերը:

Նախ, նրանք հանդիպեցին հին բրենդային հագուստներ: Դարակներում կային բլիթների մի տուփ, որն առաջին անգամ արտադրվել
է Կալիֆոռնիայում գտնվող ռեստորանային կենտրոնի վերականգնող Քլիֆորդ Քլինթոնի կողմից` դեռևս 1946 թվականին:Նախկին
սեփականատերերը միանգամից հոգ էին տարել պահածոների և արագ սննդի արտադրանքի փաթեթավորման մասին, որոնք գետ-
նի տակ պահվել են գերազանց վիճակում:
Նրանցից շատերը անգամ բացված չէին, իսկ մնացածն էլ կոտրվել էին ժանգի պատճառով: Բացի այդ, Քաուֆմանները կարծես թե
պահածոյացված լոբի էին սիրում,քանի որ մանրակրկիտ պահեստավորել էին դրանք:Հայտնաբերեցին նաև տարբեր տեսակի դեղա-
միջոցներ, իհարկե նրանց պահպանման ժամկետն ավարտվել է դեռևս անցյալ դարում: Տուփերում դեղամիջոցներ էին` սրտխառնո
ցի դեմ, քսուկներ,քնելու հաբեր և այլն։Ընտանիքին զվարճացնելու համար Ալվին Քաուֆմանը բունկեր է բերել նաև «Անալոգային գի-
տություն ֆանտաստիկա» և «Փաստ» ամսագրի բազմաթիվ համարներ:

Այս հանրաճանաչ գիտական հրատարակությունը լույս է տեսնում 1930 թվականից ի վեր և հրատարակել այնպիսի դասական նյու-
թեր, ինչպիսիք են Իսահակ Ասիմովը: Այն ժամանակաշրջանի ամենատարածված պարբերական էր` գիտությունների, ռոբոտների,
օտար արարածների, զուգահեռ չափումների և ապագա տեխնոլոգիաների մասին պատմություններով:Բարեբախտաբար, միջուկա-
յին պատերազմ չեղավ, և Կաուֆման ընտանիքը ստիպված չեղավ օգտագործել իրենց ռումբապաստարանը: Բայց Օտկասեկ զույգը
հաճելիորեն զարմացած էր «ժառանգած» պատմական բունկերից և դրա բովանդակությունից:
