Տաքսու վարորդը ասաց՝ 1000 դրամ որ տաս, քեզ աշխարհի վերջը կտանեմ… Արագ-արագ հեռախոսս եմ պայուսակիցս հանում, որ
պետք լինի 1-02 զանգեմ…Կարինե Հարությունյանը գրել է. Ռոսսիшյի մոտ օրվա վերջում կանգառում կանգնած իմ բաժին տաքսին
եմ կանչում, մեկ էլ դիմացս կшյանած այն դեղին տաքսու նշшնը մեքենայի գլխին դրած տաքսու վարորդը ասում է մեքենայի միջից.

-Այսօր չեմ քշել, քուրս։ Հազար դրամ որ տաս,քեզ աշխարհի վերջն էլ կտանեմ։Իմ պատվերը չեղարկեցի, լուռ նստեցի դիմացիս տաք-
սին, հազար դրամ տվեցի վարորդին։ Սա տեղից չի շարժվում և նախ հայելու միջից է ինձ նայում, հետո շրջվում դեմքիս է նայում և
որոշ ժամանակ դադարից հետո ասոպմ, թե՝ քուրս, իսկ ո՞ւր ենք գնում։

«Աշխարհի վերջը», ֊ասում եմ և պատուհանից դուրս նայում։ Ինքնավստահ մեքենան տեղից պո կում է վարորդը ու քշում։Մտածում
եմ՝ հավանաբար աչքերս զարմանքից լայնացել են հիմա, և արագ֊արագ հեռախոսս եմ պայո ւսակիցս հանում, որ պետք լինի 1-02
զան-գեմ։

Վարորդը շրջադարձ է անում, գալիս հրապարակ ու կանգնում կառավարության առջև, իջնում, գալիս է և իմ դուռը բացում ու ժպի-
տը դեմքին ասում.»Հասանք, քուրս, աշխարհի վերջն էստեղ է»))Հետաքրքիր չի շարունակությունը։ Վարորդը ճիշտ էր։ Ես էլ տանն եմ։
