Սկեսուրիս քայլերը արդեն անտանելի են․ Ամեն օր համեմատում է իմ երեխաներին տալիս երեխաների հետ, անընդհատ մատնա նշում է նրանց
Իմ սկեսուրի բա խտը բերել է․ ունի և որդի, և դու ստր, իսկ հիմա 2 թոռ և 2 թոռ նուհի։Եվ մենք ուն ենք մի տղա և մի աղ ջիկ, և տալս։Թվում է, թե էլ ինչ է պետք երջանիկ տատիկ լինելու համար, ապրիր, վայելիր քեզ սիրող երեխաներիդ և թոռներիդ։ Բայց ոչ, նույնիսկ առանձին ապրելով՝ նա կարողանում է ղեկավարել մեր ընտանիքները։ Եվ եթե տալս մի քիչ ստիպված է լսել մորը, քանի որ վերջինս ֆինանսապես օգնում է իրենց, ապա ինձ ու ամուսնուս այդ ամենը միայն նյարդայնացնում է։
Ինձ նաև սարսա փելի բար կացնում է այն, որ սկեսուրս անդա դար համեմ ատում է թոռնիկ ներին։ Այնպես է ստացվել, որ ես ու տալս մեր երեխա ներին մոտավոր ապես միաժամ անակ ենք ունեցել․ մեր աղջիկները 8-9 տարեկան են, իսկ տղաները՝ մոտ 2։ Տալիս աղջիկը շատ հանգիստ ու լսող երեխա է․ լավ է սովորում, տարբեր խմբակներ է հաճախում։ Իսկ ահա իմ աղջիկը ճիշտ հակառակն է․ ակտիվ, շարժուն։
Պար և գիմնաստիկա է պարապում, մշտապես ինչ-որ համերգների և մրցումների է մասնակցում, բայց սովորել չի սիրում։ Դե ինչ արած, իմ երեխան էլ այդպ իսին է։Սկեսուրս ամեն հանդ իպման ժամանակ իր դստեր աղջ կան օրինակ է բերում․ տեսեք, Սոնան ինչ լավ է սովորում, ինչ խելոք է, ինչ խելացի է, ինչ լսող է․․․
Ուղղակի անհնար է նրան ինչ-որ բան բացատրելը։ Բայց չէ որ դա գեր ագույն արժեք չէ։ Իմ աղջիկն էլ է խելացի, ճկուն է, տաղան դավոր, իսկ Սոնային ֆիզկու լտուրայի դասատուն խղճահարու թյունից ելնելով է բարձր դնում, որ երեխայի գնահատ ականները չփչանան։Տղաների հար ցում ամեն ինչ ավելի բարդ է։ Տա լիս որդին 4 ամիս մեծ է, իսկ այդ տարիքում այդ տարբ երությունը շատ սուր է նկատվում։
Բայց սկեսուրիս թվում է, թե նա գերզարգացած երեխա է և առաջ է անցել մեր որդուց։Ոչ ուզում եմ վիճել, ոչ էլ որևէ մեկի դեմ տրամարդվել, բայց սկեսուրս չի հասկանում, որ այդպես միայն վատացնում է մեր հարաբերությունները։
