Նախկին ամուսնուս ու նրա սիրուհու մոտ ամոթով չմնալու համար ստիպված համբուրվեցի անծանոթ տղամարդու հետ․․․

Նախկին ամուսնուս ու նրա սիրուհու մոտ ամոթով չմնալու համար ստիպված համբուրվեցի անծանոթ տղամարդու հետ․․․

Ոտքով բացեցի խանութի դուռը և մի կերպ դուրս եկա։ Ոտ քից գլուխ իմ վրա կախ ված էին ծանր տոպրա կներ, իսկ ընդհանուր պատկերն էլ էլ ավելի էր գեղեցկանում զուգարանի թղթերի մեծ փաթեթով, որը հպարտ բռնել էի ձեռքերով։Գլխումս երկու միտք կար․ ինչի՞ հա մար եմ հենց այս խանո ւթից այսքան գնում կատ արել, եթե տան կողքն էլ կա տնտ եսական, և երկրորդը, հիմա ինչպե՞ս այս ամենը տուն հասցնեմ։

Նորից ու նորից զղջում էի, որ վաճառեցի մեքենաս․ այն ժամանակ ինձ թվում էր, որ բենզինն ինձ համար միայն ավելորդ ծախս է, բայց ամուսնալուծվելուց հետո սկսել եմ զգալ մեքենայի սուր պակաս։Հան կարծ խանո ւթի դիմաց կանգ առավ ծա նոթ մեքենա․ նախկին ամուսինս էր, կողքին էլ նստած էր գերխնամված, գեղեցիկ և շատ շքեղ արտաքինով նրա ընկերուհին, ի դեպ, հենց նրա պատճառով ենք ամուսնալուծվել։

Դե պատկերացրեք իմ վիճակը․ աշխատա նքից հետո, հոգնած, գզգզված մազերով, առանց շպարի, տաս նյակ տոպրակներով և զուգարանի թղթի մեծ փաթեթ բռնած։ Ունեմ բնավորության մի գիծ․ երբեք ամոթով չեմ մնա և թույլ չեմ տա, որ ինձ խղճան կամ ծաղրեն։ Եվ այդ պահին պիտի արագ կողմնորոշվեի, թե ինչ անել․ նախկին ամուսնուս մեքենայի կողքին թանկարժեք սև մեքենա տեսա, մեջն էլ միջին տարիքի մի տղամարդ էր նստած։

Առանց մտածելու գնացի այդ կողմ, բա ցեցի դուռը, գնում ներս դրեցի մեջը, ինքս էլ նստ եցի դիմացի նստարանին և համբուրեցի վարորդին։ Աննկատ նայեցի նախկին ամուսնուս․նա և իր ընկերուհին զարմացած ինձ էին նայում։Անծանոթ տղամարդուն խնդրե ցի, որ այստեղից տանի ինձ՝ թեկուզ կողքի փողոց։ Ամոթից կարմրել էի․․․

Տղամարդը հարցրեց իմ հասցեն և տարավ տուն։ Չդիմացա և արտասվելով պատմեցի, թե ինչու այդպես վարվեցի։ Ներողություն խնդրեցի։Այդ օրվանից անցել է 2 տարի,մեքենա այդպես էլ չգնեցի, քանի որ․․․ մեր ընտանիքում շուտով հա մալրում է սպասվում։ Ահա այդպես պատահական հանդիպումը դարձավ ճակատագրական։

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика