Հայրը ուղղակի աղաչում էր փրկել շնչահեղձ լինող դստերը, սակայն ոչ ոք չէր լսում նրա աղերսանքը․ Այդ պահին հայտնվեցին «եր-կու հրեշտակները»․․․Երբ փոքր երե խա ունես կյանքի անսպ ասելի, երբեմն նաև սարսափելի շրջա դարձներն անխուսափելի են: Նրանք ովքեր փոքր քույր կամ եղբայր ունեն (էլ չեմ ասում սեփական երեխայի մասին) ծանոթ են շնչահեղձ լինող երեխայի ձայնին: Շատ դեպքերում , երբ անմիջապես օգնության են հասնում , դա լուրջ հետևանքներ չի ունենում:
Բայց,երբ դեպքը պատահում է ճանապարհի մեջտեղում,երթևուկության ժամա նակ՝ կարող է բավական տխուր վերջանալ: Այսպիսի մի դեպք տեղի ունեցավ Ջորջիանո Միեռոյի և Խոսե Ռոդրիգեսի և նրանց 10-ամսեկան երեխայի հետ: Երբ զույգը նկատեց, որ իրենց փոքրիկը շնչահեղձ է լինում, կոկորդում մնա ցածը դուրս բերելու նպատա կով իրենց մատները խցկեցին երեխայի բերանը:

Նրանք հույս ունեին, որ փոքրիկը այդ ձևով հետ կտա, բայց ապարդյուն:Զո ւյգերը դուրս եկան ճամ փեզր և սկսեցին խփել երեխայի մեջքին՝ շնչուղիները ազատելու նպատակով, բայց դա էլ չօգնեց: Խոսեն ամեն կերպ փորձում էր կանգնեցնել անցնող մեքենաները և օգնություն խնդրել, սակայն բացի երկու հոգուց, որոնց հետա գայում հայրը «հրեշտակներ» անվանեց, չկա նգնեցին:
Դա տեղի ունեցավ, երբ նրանց մոտով անցնո ւմ էր կանչի շտապող շտապ օգնո ւթյան մեքե նան:Տեսնելով ճանապարհին կանգնած վախեցած զույգին, շտապ օգնության մեքենայի վարորդը կանգնեցրեց մեքենան, և նրա նից դուրս եկան երկու բժիշկ՝ Էմի Չեպեկը և Լին Ֆլոռեսը, որոնք անգամ այդ տեղամասում չէին աշխատում: Բայց այնուամենայնիվ այդ կանայք օգնության հասան փոք րիկին և վերջին պահին փրկեցին խեղդվելուց:

Չնայած փոքրիկը շրթունքները դեռ կապույտ էին, բոլորը հանգիստ շունչ քաշեցին, երբ լսեցին նրա լացի ձայնը. Երեխայի շնչառութ-յունը վերականգնվել էր:Էմիի և Լինի միջամտո ւթյունը Խոսեի և Ջորջիանոյի համար իսկական հրաշք էր, և նրանք իհարկե ցանկա-ցան վարձահատույց լինել: Տեղի լրատվական ծառայության օգնությամբ զույգը գտավ այդ երկու կանանց և իրենց երախտագիտութ-յունն ու շնորհակալո ւթյունը հայտնեց նրանց: Քանի որ շտապ օգնության բժիշկները իրավունք չունեն դրա մական պարգև վերցնել, երեխայի ծնողները բժիշկ ների կողմից 400 $ նվիրեցին բարեգործական հիմնադրամին:
Իսկ բժիշկները նշեցին, որ այդ դեպքը նրանց թույլ տվեց ևս մեկ անգամ հիշել, թե ինչու են նրանք ընտրել հենց այդ մասնագիտութ-յունը: Այս դեպքը մեզ հիշեցնում է, թե որքան կար ևոր է ուշադիր լինել մեզ շրջա պատող մարդկանց նկատ մամբ: Չէ, որ մեզանից յուրաքանչյուրը կարող է ինչ որ պահ օգնության կարիք զգալ:
