Ես և կինս յոթ տարի է ինչ ամուսնացած էինք, ամեն ինչ լավ էր, միայն թե երեխաներ չունեինք: Նա անընդհատ ասում էր, որ դեռ երիտասարդ ենք, դեռ պետք է ապրեք ինքներս Մեզ համար, տեսնենք աշխարհը հետո նոր կմտածենք երեխայի մասին։ Բոլորո-վին վերջերս պար զեցի, որ կինս ունի սիրեկան` նրանք գոր ծընկերներ են և հա մարյա մեկ տարի է, ինչ կապի մեջ էին: Կնոջս առջև պայման դրեցի` ասելով կամ ես կամ այդ տղամարդը, մտա ծելով որ կփոխեմ նրա կյանքը և կտա-նեմ ճիշտ ուղղությամբ:

Բայց պարզվեց որպես տղամարդ արդեն երկար ժամանակ է նրան չէի հետաքրքրում, նա ասաց՝ կներես,սիրելիս, բայց այդպես էլ շարունակվելու է, ցանկանում ես դիմացիր իմ դավաճանություննե-րին, դուրդ չի գալիս` հաջողություն:Արդյունքում, նա հավաքեց իրերը և տեղափոխվեց իր սիրեկանի մոտ, և ես մնացի կիսադատարկ բնակարա-նում, որի համար հիպոթեկային վարկը և նման մի քանի վարկեր դեռ չի վճարվել:
Ես լավ փող եմ վաստակում, բայց համարում եմ, որ անարդար է միայնակ վճարել այն վարկերը, որոնք մենք միասին ենք վերցրել` ընդհանուր բնակելի տան, տեխնիակների և հանգստի համար:Ընդ որում նրա նոր տղամարդը շատ ավելի հարուստ է և նախկին կինս կարող էր օգնել ինձ։Նա հայտարարում է, որ բնակարանն իրեն պետք չէ, բայց չի էլ պատրաստվում դուրս գալ գրանցումից, իսկ ես այլ բնակարան չունեմ, ուստի ստիպված պետք է վճարեմ , որպեսզի փողոցում չհայտնվեմ:

Բացի այդ, ես պետք է փակեմ նաև այն վար կերը, որոնք մենք վերցրեցրել էինք միասին` թանկար ժեք սարքավորում ներ գնելու հա-մար, (այդ թվում նաև նրա հեռախոսի ) զգալի գումարներ ծախսվեցին նաև ուղևորությունների վրա, որոնք ես չեմ էլ ուզում հիշել:Ահա և այսպիսի իրավ իճակ ամբողջ պարտ քերը հավա քեցի իմ վզին,իսկ ահա իմ նախ կին կինն ապրում է հանգիստ կյանքով իր նոր սիրելիի հետ։ Նրանից էլ ոչինչ չեմ կարող վերցնել, քանի որ բոլոր թղթերն իմ անունով են գրանցված։
