Ծննդյանս օրվան ամուսնուս ամենամեծ նվերը ինձ եղել է սրբիչների կոմպլեկտ, իսկ սկես ուրիս ծննդին՝ նրան ծովի հանգստի ուղե
-գիր նվիրեց․․․Ես ու ամուսինս միասին ենք արդեն 15 տարի։ Բոլորս էլ ադե կվատ մարդ իկ ենք, վատ չենք ապրում։ Երբեմն վիճում
ենք, ինչպես և բոլոր զույգերը, սակայն դա հազվադեպ է տեղի ունենում։ Ունենք երկու երեխա՝ աղջիկ և տղա։ Աղջիկս 13 տարեկան
է, որդիս՝ 4։

Ապրում ենք բոլորս միասին՝ ամուսնուս ծնողների հետ։Հունիսին ծննդյանս օրն էր, լրաց ավ 35 տարեկանս։ Որոշ եցինք նշել քաղա-
քից դուրս՝ բնության գրկում։ Վեր կացանք առավոտյան, հավաքվեցինք ու գնաց ինք։Ամուսինս այնտեղ ինձ մի տոպրակ տվեց՝ ասե-
լով, որ նվերս է։ Երբ բացեցի, շոկ ապրեցի․ մեջը սրբիչների հավաքածու էր։ Չեմ ասի, որ ոգև որված էի, բայց դե, միևնույնն է, շնոր-
հակալ էի։

Լավ հանգս տացանք ու ետ դարձանք։ Եվ ահա 7 օր առաջ սկեսուրիս ծնունդն էր։ Ամո ւսինս նրա համար անա կնկալ էր պատրաս-
տել․ երբ սկեսուրս բացեց ծրարը, տեսանք, որ մեջը դեպի ծով ուղեգիր է։ Անկեղծ, նեղացա ամուս նուցս․ ինչու է նա ինձ համար սր-
բիչներ գնում, իսկ սկեսուրիս համար՝ 80 000 դրամ արժողությամբ ուղեգիր։

Երևի սկեսուրս նկատեց, թե ինչ զգացի այդ պահին։ Իսկ երբ իմ սենյակում էի, նա եկավ ու առաջարկեց, որ միասին մեկնենք։ Ասաց,
որ հավաքած գումար ունի, ու մենք բոլորից գաղտնի նույն ուղեգրից կգնենք։ Սկեսո ւրս ժաման ակակից կին է, ու նրա հետ շատ հե-
տաքրքիր է։ Դրա համար էլ իսկապես ուրախացա։
Արդեն ուղեգիրը գնել ենք, իրերը հավաքել։ Վաղը ամուսնուս փաստի առաջ ենք կանգնեցնելու․ դե թող իր արձակուրդը վայելի երե-
խաների հետ, իսկ մենք էլ կմեկնենք դեպի ծով։
