Դստերս անակնկալ արեցինք՝ մեր միջոցներով տուն գնեցինք, նորոգեցինք ու նվիրեցինք նրան, իսկ նա․․․Դեռ մի բան էլ դժգոհ մնաց
Պատմությունը տեղի է ունեցել ոչ թե ինձ, այլ իմ եղբոր ընտ անիքի հետ։ Զարմ ուհիս ավա րտել էր դպրոցը, ընդունվել համալսարան,
պատրաստվում էր ինքնուրույն կյան քով ապրել՝ մեծերից առանձին, ուրիշ քաղաքում, որտեղ շարո ւնակելու էր ուսումը։Մնացածը
եղբորս խոսքերից․
Ես չէի ուզում, որ աղջիկս ուրիշ քաղաքում հանրակացարանում ապրի, դրա համար էլ սկսեցի փորփրել հայտարարությունների կայ-
քերը, որ վարձով տուն գտնեմ։ Հասկացա, որ պատրաստ չեմ ամսա կան 120-140 000 վարձ տալ, դրա համար էլ ես ու կինս հիփոթե-
քով բնակարան գնելու որոշում կայացրեցինք։Այդպես Երևանում տուն գնեցինք,գտանք շինարարական բրիգադա, վերանորոգեցինք
տունը, խնդրեցինք, որ պարբերաբար լուսանկարներ ուղարկեն՝ ցուցադրելով աշխատանքի ընթացքը։
Օգնում էր նաև ընկերս, ով նույն թաղամասում է ապրում։Մինչ նորոգումը խոհանոցը անմխիթար վիճակում էր։Սկսեցինք դեմոնտա-
ժը․ հանեցինք տնից ամբողջ հին կահույքը։ Փոխեցինք պատուհանները,ջեռուցման համակարգ տեղադրեցինք, պատերին նոր պաս-
տառներ փակցրեցինք, հատակների համար լամինատ ընտրեցինք, իսկ առաստաղների համար՝ գիպսաստվարաթուղթ։
Խոհանոցի ֆասադները որոշեցինք վառ գույնի անել՝ մանուշակագույն, ակտիվ երանգի։ Մեծացրեցինք աշխատանքային մակերեսը՝
տեղավորելով կահույքը երկու պատերի մոտ։Հետո անցանք լոգասենյակի նորոգման աշխատանքներին։ Սկզբում այնտեղ հնարավոր
չէր մտնել։ Ո՞վ կցանկանար նման լոգարան ունենալ․․․
Աշխատողները հանեցին հին սալիկները։Ընտրեցինք բաց երանգի սալ իկներ։ Հետո տեղադրե ցին նոր վաննա, լվացարան և պահա-
րան։Ահա և սենյակը։ Մինչ վերանոր ոգումը այն տխուր տեսք ուներ և նույնպես պահ անջում էր լիարժեք ձևափոխում։Կատարեցին
կապիտալ աշխատանքներ․ հանեցին պաստառները, նորոգեցին հատակը, պատերը։ Նոր կահույք գնեցինք։
Մի խոսքով, չխնայեցինք մեր ջանքերը։ Իսկ աղջիկս, երբ տեսավ, կորցրեց խոսելու ունակությունը, բայց ոչ թե ուրախությունից, այլ
պարզապես չցանկացավ մեզ հետ խոսել։ Հետո ամաչելով սեփական արարքից՝ մի քանի օրից նա ներողություն խնդրեց․
—Դե ես չէի սպասում, որ ինձ կարող եք նման նվեր անել։ Ուղղակի եթե կարողանայի ես էլ մասնակցել նորոգման աշխատանքներին,
այլ գույներ կընտրեի։
Հիմա նա արդեն սովորել է ամեն ինչին և ուրախությամբ է ապրում։ Իսկ մենք հասկացանք, որ անակնլկալը չպետք էր այդքան ան-
սպասելի անել․ պիտի հաշվի առնեինք մեր դստեր նախասիրություններն ու ճաշակը։
