20 տարուց ավել գումար եմ խնայել, իսկ այժմ ստիպված եմ այն ծախսել անարժան ամուսնուս բուժման համար․․․
Ճշմարտություն է, որ «Տիրոջն ուղղված ճանապարհներն անփոփոխ են»: Երբեք չէի մտա ծում, որ ես կհայտ նվեմ նման իրավիճա-կում:Ես 62 տարեկան եմ, ունեմ ամուսին, երկու մեծահասակ որդի, ովքեր ապրում են իրենց կյանքով: Նայ ելով ինձ կողքից, ոչ ոք չի հասկանա, որ ինձ շատ մտքեր են տանջում:
Ամբողջ կյանքս աշխատել եմ որպես հաշվ ապահ, նախկինում մեծ ձեռնարկությո ւնում,իսկ այժմ փոքր խանո ւթում: Պատահեց այն-պես, որ իմ մասնագիտական կյանքը շատ ավելի լավն էր դասավորվել, քան անձնականս: Չնայած ամուսնացած ենք գրեթե 35 տա-րի, բայց ես երբեք ինձ ապահով չեմ զգացել ամուսնուս կողքին:
Խոստովանում եմ, որ սեր չկար, տարիքից ելնելով, ես ուզում էի երեխ աներ ունենալ …Ամո ւսինս միշտ կոպիտ էր և սառը, բայց ես փակում էի աչքերս, հիմնականում երեխաների պատճառով: Աստիճ անաբար ավելի շատ ագրեսիա առա ջացավ, և ինչ-որ կերպ ես ինքս որոշեցի, որ երբ երեխաները մեծանան, ես այլևս չեմ հանդուրժելու դա:

Ես կոնկրետ պլաններ չեմ կազմել, բայց ես սկսեցի խնայել շատ գումար: Ես տեսել էի, թե իմ ծնողներն ինչ դժվարությամբ են ապրել թոշակի անցնելուց հետո՝ երբ չկար կողմնակի եկամուտ։Իսկ հետո ամուսինս հիվանդացավ: Կաթվածը և դրա հետևանքները, տեսո-ղության հետ կապված խնդիրները … Նա անառողջ և գրեթե անօգնական էր առօրյա կյանքում, և ամեն ինչ ամբողջովին ընկել էի իմ ուսերին:
Միևնույն ժամանակ, բնավորո ւթյունը չի փոխվել, այն նո ւյնիսկ ավելի էր վատացել: Ես իմ տան մեջ ապ րում եմ որպես ծառա, բուժ-քույր և ոչ ոք շնորհակալության խոսք անգամ ինձ չի ասում:Վերջին 20 տարվա ընթացքում հավաքածս ողջ գումարը, որը պահում էի իմ ծերության տարիներն ապահովելու համար, օրեցօր ծախսվում է ամուսնուս դեղերի և բուժման վրա։
Ես գումարը չեմ ափսեոսում, այլ ինձ վատ եմ զգում այն բանի համար, որ նա ինձ օգտագործում է, որ տան մեջ ես ուղղակի ծառա եմ և նույնիսկ այսքան հիվանդ վիճակում նա էլի չի հանգստ անում։Ես այլևս երիտա սարդ չեմ, ես նույնպես ունեմ առողջական խնդիր-ներ։ Չեմ կարողանում որոշում կայացնել` մնալ, թե գնալ։
Գնալու տեղ ունեմ, ծնողներս իրենց բնակարանն ինձ են նվիրել, բայց չեմ կարողանում ռիսկի դիմել, վախենում եմ տղաներիս և շր-ջապատի կարծիքներից։Ուղղակի ցանկանում եմ կյանքիս վերջին տարիներն ապրել հանգստության մեջ, ունե՞մ ես արդյոք դրա ի-րավունքը…
