Կարծում էի, թե երջանիկ եմ, ամեն հարցում բախտս բերում է, բայց պարզվեց կյանքի ամենակարևոր հարցում բախտս չի բերել․․․

Կարծում էի, թե երջանիկ եմ, ամեն հարցում բախտս բերում է, բայց պարզվեց կյանքի ամենակարևոր հարցում բախտս չի բերել․․․
Նանեն անհաջողակ կին էր: Կարծես թե նա ամեն ինչ ուներ` խորահայաց թավշյա-շագանակագույն աչքեր, լավ կազմվածք, խելք ու
հաճելի բնավորություն:

Բայց նա անհաջողակ էր. ամուսինը մահացել էր աշխատավայրում՝ դժբախտ պատահարից, իսկ նրա որդին՝ Էրիկը, կռվարար և հի-
մար է մեծացել:Նանեն չէր կարողանում հասկանալ, թե որ պահին աչքաթող արեց որդուն: Երևի այն ժամանակ, երբ աշխատում էր
երկու տեղ, կամ էլ՝ երբ գլուխը բարձին էր դնում՝ առանց որդուն հարցնելու,թե ինչպես են նրա գործերը:Տասնհինգ տարեկան հասա-
կում Էրիկը կապվեց վատ տղաների հետ՝ իրենց թաղամասի պատուհասների հետ:

Եվ ահա, տասնութ տարեկան հասակում, որպես արդյունք՝ մեկուսարանի տոմս:Որդուն օգնելու համար Նանեն տանջվում էր անզո-
րությունից:Բայց նա փող չուներ՝ լավ փաստաբանի համար:Ըստ երևույթին,այս գործով ներգրավված մյուս անձանց համար դա կար,
քանի որ հինգ հոգուց միայն Էրիկը դատապարտվեց: Նրան դատապարտեցին հինգ տարվա ազատազրկման:Դատավարությունից
հետո կինը նկատելիորեն թուլացավ և տասը տարով ծերացավ: Այն ամենը, ինչ ուզում էր անել, չէր ստացվում:

Ապրել չէր ուզում: Գեղեցիկ շագանակագույն աչքերը ծեր կնոջ աչքերի նման փոս էին ընկել:Մի երեկո դռան զանգը հնչեց: Նախաշե-
մին կանգնած էր մի տարեց կին՝ գրկին փոքրիկ երեխա:

«Ո՞ւմ եք ուզում»: — հարցրեց Նանեն: «Ա՛ռ», — ասաց նա և երեխային հանձնեց Նանեին: Նա մեխանիկորեն վերցրեց փոքրիկին:
«Սա քո Էրիկի աղջիկն է: Աղջկաս հղիացրեց, իսկ ինքն էլ… Ինձ հանցագործ փեսա պետք չէ», — բացականչեց անծանոթը և շրջվե-
լով՝ հեռացավ:

Շոկից Նանեն չկարողացավ որևէ բառ ասել: Կինը փակեց դուռը և սկսեց զննել երեխային: Դա աղջիկ էր, մոտ հինգ կամ վեց ամսա-
կան: Նա ակնհայտորեն սոված էր: Նանեն չգիտեր ինչ անել: Վերջ ի վերջո նա հագցրեց երեխային և վազեց դեպի մոտակա սուպեր-
մար-կետ: Զամբյուղի մեջ արագ-արագ դնելով տակդիրներ,շիշ և խառնուրդներ՝ կինը վճարեց իր գնումների համար և վերադարձավ
տուն:

Աղջիկը, ագահորեն կաթն ըմպելով, քնեց:Եվ Նանեն նստեց պլանավորելու վաղվա օրը: Նա հիշեց իր զարմուհուն, ով աշխատում էր
որպես մանկատան տնօրեն և զանգահարեց նրան: Անյան անմիջապես ժամանեց. Նանեի ձայնը հեռախոսով չափազանց հուզված
էր: Իսկ երբ լսեց և տեսավ էրիկի հայրության ապացույցները, նստեց նրա կողքին: Մտածում էին, թե ինչ անեն:

Քույրերի պլանն առավոտյան կազմած էր: Անյան, որպես մանկատան տնօրեն, աղջկան գրանցեց հետին թվով մանկատանը: Նանեն
դիմեց որդեգրման համար: Անյան օգնում է բնութագրով, պայմանավորվում խնամակալության համար:Մեկ ամիս անց աղջիկն ար-
դեն տանն էր: Եվ Նանեն արձակուրդ վերցրեց երեխայի խնամքի համար: Փոքրիկը շատ նման էր հորը մանուկ հասակում:

Նույն քիթը, նույն ժպիտը:Եվ նույն հնարքները:Թոռնուհու,իսկ փաստաթղթերի համաձայն՝ դստեր գալուստով Նանեն ծաղկեց: Աղջի-
կը կարծես փրկեց նրան վատ մտքերից, միայնությունից և անհաջողությունից:Երեք ու կես տարի անց լավ պահվածքի համար Էրի-
կը վաղաժամկետ պայմանական ազատություն ստացավ: Նանեն նրան դիմավորեց թոռնուհու հետ: Սկզբից նա պատմել էր փոքրի-
կին, որ ինքը տատն է, և որ հայրիկը դեռ հեռու է, բայց սիրում էր նրան:

Եվ հետո նրանք երեքով ապրեցին երջանիկ: Տղան շատ էր փոխվել: Նա աշխատանքի անցավ և ամեն գիշեր շտապում է տուն, որ-
տեղ իրեն են սպասում սիրելի մայրն ու դուստրը:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика