Ամուսնուս հետ խանութ գնալիս պատահական հանդիպեցի մորս՝ անցորդներից փող էր մուրում․․Այժմ ամաչում եմ նայել մարդկանց
աչքերին
Մայրիկս 72 տարեկան է, ապրում ենք նույն քաղաքում, բայց առանձին: Ինչպես և ցանկացած տարեց մարդ, նա էլ օգնության կարիք
ունի, բայց մորս մեր տուն բերելու հնարավորություն չունեմ: Բացի նրանից, որ մեր տունը շատ է փոքր, մայրիկս շների ու կատունե-
րի սիրահար է:
Նա ապրում է սեփական տան մեջ ու պահում է տասնյակ կենդանիներ,ու դա էլ բավական չէ,կերակրում է փողոցում հանդիպած բո-
լոր անտուն շուն ու կատուներին:Ամբողջ գումարը,որը ես տալիս էի նրան՝ սնունդ ու անհրաժեշտ դեղեր գնելու համար, նա ծախսում
էր կենդանիների վրա: Վերջին մի քանի ամիսներին դադարել եմ գումար տալ. արդեն ինքս եմ մթերք տանում, վճարում եմ կոմունալ-
ները, բժիշկի նշած ցանկով գնում եմ դեղատուն ու ձեռքբերում բոլոր դեղերը:

Դեռ մի քիչ էլ գումար եմ թողնում՝ չնախատեսված ծախսերի համար:Պարզ բան է, որ մի թոշակով չի կարող ապրել:Վերջերս ես ու ա-
մուսինս հյուր էինք գնացել, ու քանի որ երկուսս էլ մի քիչ գինի էինք խմել, որոշեցինք մեքենան թողնել նրանց բակում,իսկ տուն մետ-
րոյով վերադառնալ:
Ու երբ իջնում էինք ան ցում, տեսանք մայրիկիս. նա աստիճա ններին նստած, ձեռքը մեկնած գումար էր մուրում…Ես քիչ էր մնում
գետնի տակ անց նեի ամոթից: Ամուսինս նույնպես շոկի մեջ էր, քանի որ գիտի, որ մայր իկիս մեր ընտանեկան բյուջեից գումար եմ
հատկացնում: Նա անգամ սկսեց կասկածել, արդյո՞ք այդ գումարն ուրիշ տեղ չեմ ծախսում՝ առանց նրա իմացության, այլապես ին-
չու՞ պիտի մայրս ողորմություն խնդրի:

Պարզվեց, որ նա էլի է մի քանի շուն բերել, ու նրանց բուժում է պետք:Իսկ ի՞նչ կասեն մեր ծանոթները, կոլեգաները, եթե նման վիճա-
կում տեսնեն մորս: Բնականաբար, կկարծեն, թե ես ու ամուսինս լքել ենք նրան, թողել առանց միջոցների, աջակցության… Դե արի
ու բացատրի, որ նա որոշել է ստանձնել մայր Թերեզայի դերը:
Իսկ մենք էլ այնքան հարուստ չենք, որ պահենք մայրիկիս կենդանիներին:Լուրջ խոսեցի մայրիկիս հետ, խնդրեցի՝ այլևս նման բան
չանել: Բայց չգիտես ինչու, սիրտս վկայում է, որ նա դեռ շարունակում է իր գործը… Չգիտեմ էլ, ինչ անեմ:
