20 տարի շարունակ սկեսուրս իր բամբասանքներով թունավորել է ամուսնական կյանքս, իսկ հիմա ինձ անից նման բան է պահան-
ջում․․․Ես գրեթե 20 տարի ամուսնացած եմ։ Այս ամբողջ ընթացքում սկեսուրիս հետ երբեք լավ հարաբերություններ չեմ ունեցել։ Նա
մշտապես խառն վել է մեր կյանքին, նույնիսկ կար ժամա նակ, երբ նա փորձում էր համոզել ամուս նուս, իբր մեր երեխ աներն ուրիշ
տղամար դուց են։Մի օր էլ իմ ծննդյան օրը եկել էր ամուսնուս նախկին ընկերուհու հետ․ մի՞թե դա նորմալ է։
Իսկ հիմա սկեսուրս արդեն ծեր է, հիվանդ է, ինսուլտ ից հետո մշտական խնա մքի կարիք ունի։ Նա չի կարո ղանում խոսել և քայլել,
մարմնի կեսն անշարժացած է։ Ամուսնուս քույրը կտրականապես հրաժարվեց մորը խնամելուց։ Նա փոքր երեխաներ ունի և ուղղա-
կի չի հասցնի։ Ամուսինս էլ, բնականաբար, պահանջում է, որ դուրս գամ աշխատանքից և հոգ տանեմ իր մոր մասին։
Նա ասում է, որ միևնույնն է, քիչ աշխատ ավարձ եմ ստանում, դրա փոխա րեն կարող եմ ավելի օգտ ակար գործով զբաղվել։ Բայց
հավատացեք, ինձ համար ավելի հաճելի է գնալ աշխատանքի, թեկուզ և քիչ գումար ստանալ, քան ամբողջ օրը գտնվել հիվանդ կնոջ
կողքին, ով ինձ այդքան վատություն է արել։Ես առաջարկեցի վաճառել սկեսուրիս բնակարանը, ավելի մատչելի գնով 1 սենյականոցը
գնել, իսկ ավելացած գումարով նրա համար խնամակալ վարձել։
Բայց ոչ, տալս դեմ եղավ․ նա այդ բնակա րանի հետ կապ ված պլաններ ունի։ Մոր մահվանից հետո ինքն այն տեղ է պատրաս տվում
ապրել, քանի որ տուն չունեն։Իսկ հիմա ես դրեցի իմ պայմանը․ կամ սկեսուրս տո ւնն իմ ան ունով է դարձ նում և ես խնա մում եմ
նրան, կամ բոլորովին չեմ հետաքրքրվում նրանով։ Տալս այլևս ինձ հետ չի խոսում, ամուսինս էլ շահամոլ և անհոգի է համարում։ Իսկ
ես մտածում եմ, որ ճիշտ եմ վարվել, քանի որ ամեն ինչի համար կյանքում պատաս խան են տալիս։
