Սեփական ձեռքերով քանդեցի որդուս տունը, փչացրեցի նրա կյանքը․․․Երբեք չեմ կարողանա ինձ ներել դրա համար
Իմ անունը Անահիտ է, 65 տարեկան եմ: Ուզում եմ ձեզ հետ կիսվել իմ պատմությամբ: Հույս ունեմ, որ այն ձեզ կսովորեցնի չխառ-նվել ձեր երեխա ների կյանքին:Ես ունեմ դուստր և որդի: Աղջիկս ամո ւսնացած է, սպասում է իր երկ րորդ բալիկին: Իսկ որդուս կյանքը ոչ մի կերպ չի դասավորվում:

Ամեն ինչ սկսվեց նրանից, որ որդիս ծանոթացրեց իր ընտրյալի հետ, սակայն նա ինձ առաջին իսկ հայացքից դուր չեկավ: Այդ կի-նը որդուցս երեք տարով մեծ էր, հասարակ ընտանիքից, ես փորձում էի որդուս համոզել, որ այդ աղջիկն իրեն հարմար չէ, բայց նա ինձ չլսեց:Ամուսնացան, իսկ ես նույնիսկ հարսանիքին չգնացի:
2 տարի նրանք ուրիշ քաղա քում ապրեցին, այդ ամբողջ ընթա ցքում մենք 3 անգամ ենք խոսել հեռախոսով: Իսկ հետո էլ որդիս վերադարձավ տուն. նրանք ամուսնալուծվել էին:1 տարի անց նա սկսեց ուրիշ կնոջ հետ հանդիպել: Արտաքիքնից բարի և հմայիչ աղջիկ էր, բայց հետո իմացա, որ նա աղանդավոր է:

Ես որդուս կտրուկ ասացի, որ նրանք չպետք է ամուսնանան, քանի որ այդ աղջիկը կքայքայի որդուս ուղեղը:Որոշ ժամանակ անց որդիս ինքնակամ դուրս եկավ աշխատանքից, սկսեց ամեն օր խմել…ես մոլորության մեջ եմ: Գիտակցում եմ, որ ես եմ մեղավորը, բայց հիմա էլ չեմ կարողանում ինչ-որ բան փոխել: Ես ինքս փչացրեցի որդուս կյանքը…37 տարեկանում նա ոչինչ չունի. ոչ ընտա-նիք, ոչ երեխա, ոչ աշխատանք…
Նրա նախկին կանայք արդեն վաղուց ամուսնացել են, երեխաներ ունեցել…Չգիտեմ, ինչպես վարվեմ, ինչ անեմ…
