Մենք չորս եղբայր ենք, հայրս լքել է մեզ, երբ մայրս դեռ հղի էր․․․ Ուզում եմ, որ նրա մասին իմանան բոլորը։ Իմ մայրիկը հրաշք է, ու
հիմա կպտմեմ՝ թե ինչու: Երբ նա հղի էր իր չորրորդ երեխայով, որը պիտի ծնվեր 1 ամսից,հայրիկս նրան հայտնեց, որ իրենից 8 տա-
րով երիտասարդ աղջկա հետ սիրավեպ է սկսել ու ուզում է ամուսնալուծվել:
Մայրիկս այդ պահին արդեն 3 երեխա ուներ՝ ներառյալ ինձ, պարզ է, որ չէր աշխատում, ու քոլեջն էլ ամուսնանալու պատճառով ու
հորս պահանջով կիսատ էր թողել, այսինքն մասնագիտություն էլ չուներ:Հայրիկս այդ ժամանակ մեկնեց Ռուսաստան, ու մենք մինչ
օրս նրա մասին ոչինչ չենք իմացել:
Նա մանկատնից է եղել ու բարեկամներ չունի, ումից կարող էինք ինչ-որ տեղեկություն ստանալ նրա վերաբերյալ:Ես համոզված եմ,
որ այդ օրը մայրիկս ընդամենը 5 րոպե է արտասվել ու խղճացել ինքն իրեն, իսկ հետո հավաքել է ուժերն ու ասել.
-Չէ, այսպես չի լինի…
Ու սկսել է պայքարել:Նա ձևակերպել է պետության կողմից տրվող նպաստները, որ կարողանա կերակրել մեզ:6 ամիս օգնություն ըս-
տանալուց հետո մայրիկս վերջապես կարողացել է աշխատանք գտնել: Նա աշխատում էր օր ու գիշեր՝ երկու տեղ:Այդ օրվան հաջոր-
դող 20 տարիների ընթացքում մայրս նույն ռեժիմով է աշխատել: Ամեն երեկո նա տուն էր վերադառնում հոգնած ու տանջված, բայց
նստում էր յուրաքանչյուրիս կողքին, հետաքրքրվում մեր դասերով, գործերով, ինքնազգացողությամբ:
Նա ինձ համար միշտ մեծատառով մարդու վառ օրինակ է եղել:Մայրիկիս կյանքում երբեք ոչ մի տղամարդ չի եղել հորս գնալուց հե-
տո: Ես հաճախ էի լսում, որ ընկերուհիները հետաքրքրվում էին, թե ինչու ոչ մեկի հետ չի հանդիպում, չէ որ գեղեցիկ ու երիտասարդ
է դեռ, ինչին նա միշտ նույն պատասխանն էր տալիս.
-Բա տղաներիս աչքերին ինչպե՞ս կնայեմ:
Հիմա մենք արդեն մեծ ենք, մենք ենք պահում մեր մայրիկին: Բայց չեմ կարծում, որ մի օր կկարողանանք նրան տալ այն ամենի գոնե
փոքր մասը, ինչն նա ինքն է արել մեզ համար: Նա մեզ չորսիս նվիրել է իր ողջ կյանքը…
