Հարազատ որդիս գումար աշխատելու համար որոշել է ինձ դուրս հանել իմ սեփական բնակարանից․․․Ես չէի մտածի, որ ծերության տարիներին, իմ որդին որոշելու էր ինձ վտարել իմ սեփական բնակարանից, որը վաստակել էի ծանր աշխատանքով: Ես չգիտեմ, թե որտեղ և ինչ եմ բաց թողել դաստիա րակության ընթացքում: Գո ւցե նրան շատ քիչ ժամ անակ եմ հատ կացրել: Ես և ամուսինս ամ-բողջ օրն աշխատել ենք, որպեսզի մեր որդին ամեն ինչ ստանա:
10 տարի Աստված մեզ երեխա չպարգևեց, բժիշկները քաջալերում էին, քանի որ սպասում էինք և հավատում: Երբ ես հղիացա, այն-քան էինք ուրախացել, որ բառերով փոխանցելն անհնար է: Որդիս ծն վեց առողջ: Շատ էինք երես տա լիս, դպրո ցում ամեն ալավն էինք հագցնում, բոլորը նախանձում էին նրան, վճարեցինք ինստիտուտում ուսման բոլոր վճարները:Ամուսինս մահվանից առաջ ան-գամ հասցրեց գումար վաստակել բնակարան գնելու համար:
Որդուս հարսանիքն արդեն միայնակ կազմակերպեցի, իմ Միշան այլևս մեզ հետ չէր, նա շուտ էր հեռացել:Հետո տղայիս բնակարան նվիրեցի ամուսնության կապակ ցությամբ, որպեսզի չապրի վարձով բնակարան ներում, և չո ւնենա վարկեր ու պարտքեր: Բնակա-րանը, թեկուզ փոքր չափի, բայց երկու սենյականոց, միանգամայն նորմալ էր երիտասարդ ընտանիքի համար:
Իսկ ես մնացի մեր մեկ սենյականոցում, այս տունը նույնպես Միշան և ես էինք գնել մեր քրտինքով:Դրանից առաջ մենք գրեթե 6 տա-րի բնակվել էին հանրակացարանում: Ամո ւսնուս իր ծնող ներից մնացել էր գյո ւղի տունը: Մենք դա չենք վաճառել, ամառանոց ենք սարքել, գնում ենք այնտեղ հանգստանալու: Ես թոշակի եմ անցել, ամառն անցկացնում եմ գյուղում` այգի, պարտեզ, բայց այնտեղ ձմռանը շատ ցուրտ է, և ինձ համար դժվար է անընդհատ զբաղվել այդպիսի մեծ տնտեսությամբ:
Որդիս լավ աշխատանք ուներ, հետո նրան հեռացրեցին աշխատանքից, իսկ հիմա նաչի կարողանում հարմար աշխատանք գտնել: Կամ աշխատավարձն է ցածր, կամ դուր չեն գալիս պայմ անները: Եվ ահա վերջերս թոռնիկս ծն վեց, հարսս նույնպես դուրս եկավ աշխատանքից: Ասում է, որ ցանկանում էր վաղուց փոխել այն, իսկ ֆիզարձակուրդն առիթ դարձավ: Ամեն ինչ լավ է, բայց վերջերս գումարը չի հերիքում նրանց:
Ես ստանում եմ կենսաթոշակ, ինչպես նաև վաստակում եմ լրացուցիչ գումար, օգնում եմ նրանց, մթերք եմ գնում, թոռնիկիս համար մահճակալ և խաղալիքներ եմ գնել: Ես օգնում եմ հարսիս երեխայի և տան հարցերում:Վերջերս ես հանգստյան օրերին նրանց մոտ էի եկել, թոռնիկիս հետ երկար խաղացի, հետո երբ նա քնեց, որդիս խոհանոց կանչեց թեյ խմելու: Նստած զրուցում ենք, և ահա նա ինձ ասում է,
-Տեղափոխվիր ամառանոց, այնտեղ լավ է, բնությունը,օդը թարմ է,իսկ քո բնակարանը մենք հանձնենք վարձով, որպես պասիվ եկա-մուտ: Նստած չգիտեմ լաց լինեմ, թե ծիծաղեմ: Իմ սեփական որդին որոշել է ինձ վտարել իմ բնակարանից,որպեսզի գումար վաստա-կի դրա շնորհիվ։Ես չդիմացա դրան, ասացի.
֊ Դու խիղճ չունես, եթե քո գլխում պահում ես նման մտքեր: Նա սկսեց իր արդարացումները, ասելով, որ պարզապես առաջարկում է, որ գուցե ինձ համար ավելի լավ կլինի ապրել ամառանոցում, քանի որ այնտեղ կա ամեն ինչ, փայտից վառարանը կտաքացնի տունը, ջրատաքացուցիչ կա, ձմռանը նույնիսկ տաք ջուր կլինի։ Որդուս ասա ցի, որ իրենից նման բան չէի սպա սում: Ես և ամուսինս շատ բան ենք արել նրա համար, և այժմ ստա նում եմ այսպիսի երախտա գիտություն, իսկ հիմա էլ ուզում է, որ բնակարանս էլ գրեմ իր ա-նունով:
Հավաքեցի իրերս, և գնացի իմ տուն: Արդեն երրորդ շաբաթ է, որ չեմ խոսում որդուս հետ: Նա զանգում է, ներողություն է խնդրում, իսկ ես չգիտեմ, թե ինչ սպասեմ նման երեխաից: Մենք մեր ժամանակներում ոչ ոքի վրա հույս չէինք դնում, ինքներս էինք հասնում ամեն ինչի:Իսկ նրանց համար ամեն ինչի պատրաստ էի, բայց էլի բավարար չէ:
