Հայտնվել եմ անելանելի իրավիճակում․․․Ինչպես ասեմ սկեսուրիս, որ մենք չենք ցանկանում երեխաներ ունենալ։Սկեսուրս շատ լավ
մարդ է, ինձ առաջին օրվանից հրաշալի է վերաբերվել: Ու հենց դրա համար էլ ինձ մի հարց է տանջում:Նա վաղուց է անհամբերութ-
յամբ սպասում, թե երբ է թոռնիկ ունենալու:
Իսկ ես ու ամուսինս երեխա չենք ուզում:Երբ 7 տարի առաջ ծանոթացանք ես ու Սերգեյը,ես հայտնեցի, որ առհասարակ չեմ պլանա-
վորում մայրանալ: Ու պարզվեց, որ երկուսս էլ չունենք երեխա ունենալու ու պահելու ցանկություն: Բազմաթիվ կանանց համար երե-
խաները մեծ նշանակո ւթյուն ունեն, կարելի է ասել՝ նրանց կյանքի իմա ստն են, իսկ ահա տղամա րդիկ շատ ավելի հեշտ են ընդու-
նում ժառանգների բացակայությունը:
Մայրիկիս պատմեցի որոշմասն մասին, ու դա նրան առանձնապես չտխրեցրեց:Իսկ ահա սկեսուրս ոչինչ չգիտի: Ու նա անկեղծ զար-
մանում է, թե ինչու ենք երկու սենյականոց բնակարան գնել. ապագայում որտե՞ղ են քնելու երեխաները:Սկեսուրս ապրում է քաղաքի
ծայրամասում, ու միշտ ասում է, որ կվա ճառի տունն ու մեզ ավելի մոտ տե ղում բնակո ւթյուն կհաստատի, երբ երեխա ունենանք:
-Միշտ կկարողանաք ինձ վրա հույս դնել: Երեխայի հար ցում կօգնեմ, երբ ցանկանաք: Պաշ տում եմ փոքր երեխաներին, — ասում է
սկեսուրս:
Ամուսինս նրա միակ երեխան է, ու եթե այդպես էլ ժառան գներ չունենա, սկեսուրս երբեք տա տիկ չի դառնա:Սկեսուր խղճում է ինձ՝
կարծելով, թե առողջական խնդիրներ ունեմ ու դրա համար էլ չեմ կարողանում մայրանալ:
Իսկ ես չգիտեմ՝ թե ինչպես պատմեմ մեր որոշման մասին, բայց անեմ դա այնպես, որ չնեղացնեմ նրան:
