Երբ որդին տարեց հորը հրավիրեց ռեստորան, բոլորը մեծագույն զզվանքով էին նայում նրա վրա․ Նրանք չէին պատկերացնում, թե ինչի ականատես կլինեն րոպեներ անց․․․

Երբ որդին տարեց հորը հրավիրեց ռեստորան, բոլորը մեծագույն զզվանքով էին նայում նրա վրա․ Նրանք չէին պատկերացնում, թե ինչի ականատես կլինեն րոպեներ անց․․․Որդին հորը հրավիրեց ռեստորան ընթրելու: Հայրը շատ ծեր էր ու թույլ: Ուտելիս թափում էր վրան, ձեռքերը դողդողում էին, չէր կարողանում լավ ծամել:

Մարդիկ նրան նայում էին զզվանքով ու տհաճո ւթյամբ, իսկ որդին շատ հան գիստ էր, ուշադրո ւթյուն չէր դարձնում:Երբ վերջացին ընթրիքը, նա հորը ուղեկցեց զուգարան, մաքրեց հագո ւստը, սանրեց մազերը, ուղղեց ակնոց ները:Երբ նրանք սրահ մտան, բոլորի բերանը բաց մնաց:Նրանք զարմանում էին, թե ինչպես նա չի ամաչում իր հորից:Երբ հասան դռան մոտ հայրը շրջվեց ու հարցրեց.

-Որ դիս քեզ չի թվում, որ մենք ինչ որ բան մոռ ացել ենք:

-Ոչ, հայրիկ, մենք ոչինչ չենք մոռ ացել, — ասաց որդին:

-Սխալվում ես որդիս, մենք դաս թողեցինք այստեղ յուրաքանչյուր որդու համար և հույս՝ յուրաքան չյուր հոր համար, — ասաց հայրը:

Հոգ տարեք նրանց մասին, ովքեր հոգ են տարել ձեր մասին, ոչ ոք ապա հովված չէ ծերությունից ու անօգնական վիճակից:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика