Ես ցանկանում եմ հաշտվել ամուսնուս հետ, իսկ մայրիկս դեմ է․․․Չգիտեմ նրան լսեմ, թե՞ շարժվել իմ սրտի թելադրանքով։Ես հղի եմ`
9 ամսական, մոտ օրերս կծնվի մեր փոքրիկը: Մեկուկես ամիս առաջ ես և ամուսինս կռվեցինք, իսկ նա հավաքեց իրերն ու հեռացավ
մոր մոտ:
Մենք շատ էինք վիճում,քանի որ իմ հղիության ընթացքում նա շատ կոպիտ էր ինձ հետ,անընդհատ դիմում էր մանր մունր խնդրան-
քներով.Տուր, բեր,տաբատս գտիր,տաքսի կանչիր և այլն, ես նրա համար դարձել էի ծառա (մինչ ֆիզարձակուրդը նա այսպիսին չէր):
Դու միևնույն է տանը նստած ես, ի՞նչն է դժվար է ինչ որ բան անել:

Ոչ մի լուրջ պատճառ չկար՝ դավաճանություն, ալկոհոլիզմ կամ ծեծկռտուք:Մայրս ինձ ընդունեց միայն այն պայմանով, որ ես ամուս-
նուցս բաժանվեմ հարյուր տոկոսով, բայց ամուսինս այս ամբողջ ընթացքում ուզում է ինձ հետ միանալ և անհամբեր սպասում է երե-
խայի ծնունդին:
Իսկ մայրս հիստերյաներ է սարքում, երբ լսում է, որ ամուսինս զանգում է, կամ գալիս է տուն, բղավում է` ասում, որ կկանչի ոստիկա-
նություն, բողոքում է սրտից, երբ ես ասում եմ, որ գուցե միանամ ամուսնուս հետ, որ ես խաբել եմ նրան` խոստանալով բաժանվել ա-
մուսնուցս:

Մի կողմից, ես հասկանում եմ,որ միգուցե նա ճիշտ է, կողքից ավելի վելի լավ է երևում, պետք չե երկու անգամ մտնել նույն գետը, իսկ
ամուսինս այդպես էլ չի փոխվի:Մյուս կողմից էլ,ես ունեմ զգացողություն, որ ինձ ասես շահարկում են: Ես կցանկանայի ինքս որոշում
կայացնել, այլ ոչ թե ինչ֊որ մեկի ճնշման տակ։
