Դուք գրկախառնվում եք, այլասերվածներ,-ասաց սկեսուրս, երբ հարսանիքիս օրը տեսավ ինձ խորթ հորս փաթաթված․․․Թշնամուս անգամ չեմ ցանկանա ապրել այն, ինչ ապրեցի այդ պահին ես

Դուք գրկախառնվում եք, այլասերվածներ,-ասաց սկեսուրս, երբ հարսանիքիս օրը տեսավ ինձ խորթ հորս փաթաթված․․․Թշն ամուս
անգամ չեմ ցանկանա ապրել այն, ինչ ապրեցի այդ պահին ես։Ես երբեք չեմ հանդիպել այնպիսի մարդու, ինչպիսին սկեսուրս է: Այն,
ինչ ես զգացի իմ հարս անիքին, ես չեմ ցանկանա անգամ թշն ամուս: Եվ ամենա կարևորը՝ հիմա ես ընդհանրապես էլ չեմ ուզում ա-
մուսնանալ:

Երբ ես և Վահեն սկսեցինք հանդիպել, խնդիրներ չկային: Նրան դաստիարակել էր մայրը, հայրը վաղուց է լքել ընտանիքը և չի պահ-
պանել հարաբերությունները որդու հետ: Նրա մայրն ինձ ընդունեց, բայց նրա վարքագծում շատ տարօրինակություններ կային:Նա
անընդհատ կարդում էր տարբեր տեսակի նորություններ հանցագործությունների մասին, իսկ հետո երկար ժամանակ քննարկում էր
մանրամասները՝ դատապարտելով այդ մարդկանց:

Սա համարյա նրա միակ հոբբին էր, և ինձ թվում էր, որ նա ինչ-որ անառողջ հետաքրքրություն ուներ այս ամենի նկատմամբ: Բոլորի
մեջ նա տեսնում էր միայն գողերի ու դավաճանների, նրա աչքում բոլորը ծայրաստիճան հիմար էին: Երբ իմացավ, որ ինձ դաստիա-
րակել է խորթ հայրս, նա շրջեց աչքերը և ինչ-որ կերպ կասկած ամտորեն նայեց ինձ, բայց ես դրան ոչ մի նշան ակություն չտվեցի:

Մեր հարսանիքի օրը ամեն ինչ լավ ան ցավ, մինչև այդ պահը: Մայրիկս և հայրս փոքր-ինչ վիճա բանեցին ինչ-որ հարցի շուրջ, հայ-
րիկս նյարդայնացավ և դուրս եկավ ռեստորանի բակ: Ես իսկապես չէի ուզում, որ ծնողներս նման օրով վիճեին, ես գնացի հայրիկիս
մոտ և բռնեցի նրա ձեռքը, բայց նա չափազանց զայրացած սկսեց ձեռք քաշել, բայց ես շարունակեցի ամուր բռնել նրա ձեռքը:

Արտաքինից միգուցե թվում էր, թե նա ինձ ինչ-որ տեղ է քարշ տալիս, բայց իրակ անում ես պարզապես ուզում էի նրան հանգստաց-
նել:Դրանից հետո մենք նստեցինք նստա րանին, զրուցեցինք, և ես գրկեցի նրան: Եվ այդ ժա մանակ սկսվեց լույսի իրական ցուցադ-
րումը: Սկեսուրս վազեց և բղավեց. «Դուք գրկախառնվում եք, այլասերվածներ, ես գիտեի, որ Ձեր ամբ ողջ ընտանիքը խենթ է»: Ես
ընդհանրապես չէի հասկանում, թե ինչ է կատարվում: Մայրիկը վազելով եկավ, այս ոչ ադեկվատ կինը վերջին բառերով սկսեց վիրա-
վորել նրան:

Ես սարսափ զգացի. Ինձ թվում էր, թե ինչ-որ երա զի մեջ եմ: Ես չէի կարո ղանում հասկ անալ, թե ինչ է կատարվում: Ամենազզվելին
այն էր, որ ամո ւսինս կանգնած էր կողքիս, լսում էր, թե ինչպես են վիրավորում իմ ամբողջ ընտանիքին, բայց նույնիսկ չէր փորձում
միջամտել, նա բացարձակապես անտարբեր էր:Ուրախությունը խորտակվեց, մայրս լաց էր լինում, ես լաց էի լինում՝ ոչ ոք տրամադ-
րություն չուներ: Սկեսուրիս այս պահվածքի պատճառը պարզվեց ավելի ուշ: Ես չէի հավատում իմ ականջներին, երբ ամուսինս փոր-
ձում էր արդարացնել իր մոր պահվածքը:

Բանն այն է, որ նա վստահ էր, որ տղամարդը չի կարող սիրել իր խորթ դստերը: Նախ նա տեսավ, թե ինչպես է հայրս իբր ինչ-որ տեղ
«քարշ տալիս» ինձ, հետո մենք սկսեցինք գրկախառնվել և նրա տենդագին ուղեղում հավաքվեց վայրի գլուխկոտրուկ:Նա որոշեց, որ
մենք ինչ-որ ռոմանտիկ հարաբերությունների մեջ ենք:Դե, ինչո՞ւ է ուրիշի աղջիկը գրկում իր խորթ հայրիկին:Ես ուղղակի ապշած էի
նման եզրակացությունների վրա:

Հայրս ինձ մեծացրել է մանկուց, ես նրան խենթորեն եմ սիրում և երբեք չեմ էլ մտածել այն մասին, որ մեր մեջ արյունակցական կապ
չկա: Իսկ այդ ժամանակ ինչ-որ տարօրինակ կին համարձ ակվեց վիրավորել ինձ, մայրիկիս և ամբողջ ընտ անիքս: Ես չէի կարող նե-
րել դա, և դրանից հետո ամուսնուս ամբողջ ընտանիքը տհաճ դարձավ ինձ համար` և մայրը, և ինքը:Տհաճ էր, որ Վահեն արդարաց-
րեց մորը, իր վարքի մեջ «վատ բան» չտեսավ: Մի խոսքով, մենք մեկ շաբաթ միասին ապրեցինք, որից հետո բաժանվեցինք:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика