Այսօր սրճարանում մի սարսափելի միջադեպի ականատեսն ու մասնակիցը դարձա․ Իմ կողքին նստած էր մի 60 տարեկան տղամարդ 8-9 տարեկան աղջկա հետ․․․
Երեխան դպրոցական համազգեստով էր: Չգիտեմ ինչու, բայց ինձ դուր չեկավ նրա տեսքը. երեխան հուզված էր, իրեն ազատ չէր պահում, այտերը վառ կար միր էին, երևում էր, որ աղջիկը լար ված է: Սկզբում ինձ թվում էր, որ աղջ կա պապիկն է, բայց երբ ու-շադիր նայեցի նրա դեմքին, զգացի, որ հարազատ մարդու հայացքով չի նայում երեխային, ինչ-որ տարօրինակություն կար:
Երբ մատուցողուհին բերեց նրանց պաղպաղակը, խմորեղենը, հյութը,երեխան կարծես առանց ուզելու սկսեց հյուրասիրվել: Փոր-ձեցի լսել՝ ինչ են խոսում: Տղամարդը հարցուփորձ էր անում երեխային, թե որ դպրցում և դասարանում է սովորում,որտեղ են աշ-խատում ծնողները, հանկարծ հարցրեց, արդյոք աղջնակը չի ցանկանում իր հետ մեքե նայով գնալ իր տուն, որտեղ շատ շնիկներ կան:Աղջիկը սկզբում ասաց, որ ծնող ներն իրեն թույլ չեն տալիս, սակայն հետո սկսեց երկմտել:

-Իմ տան շնիկները շատ փոքրիկ և բարի են, ունեմ շատ փուչիկներ, տորթ, շատ-շատ պաղ պաղակ և կոնֆետներ,-շարունա-կում էր տղա մարդը:
Ես խմեցի սուրճս, դուրս եկա և սկսեցի մտա ծել՝ ինչ անեմ, խառնվեմ այս ամենին թե գնամ: Երկու րոպե մտորում ներից հետո նկատեցի ոստիկանի: Մոտեցա նրան և ներկայացրեցի իրավիճակը: Կարծում էի, թե ինձ խելա գարի տեղ կդնեն, բայց ոչ, բարե բախտաբար, նրանք լուրջ ընդունեցին իմ պատմածը: 7 րոպե անց սրճա րանի մուտ քի մոտ կանգնած էին անվտան գության 5 զինված աշխատակիցներ:
Պարզվեց, որ այդ տղամարդն ունի դատվածություններ, և որքան էլ որ զարմանալի չէ, դատ ված է եղել պեդոֆիլիայի համար:Ինձ հրավիրեցին ոստիկանություն՝ ցուցմունք տալու: Այնտեղ ծանոթացա այն աղջնակի ծնող ների հետ, ովքեր քիչ էր մնում ծնկի իջ-նեին իմ առաջ:
Գնացի աշխա տանքի, բայց չէի կարողանում կենտրո նանալ: Ինչպե՞ս են ապրում նման մարդիկ…ինչ խղճով են կործանում ան-մեղ երեխաներին: Իսկ եթե այդ օրը ես չմտնեի սրճարան, եթե իմ փոխարեն մեկ այլ ուրիշը ուղղակի գնար…չգիտեմ, սարսափելի է…
