Ամեն ինչ հիանալի էր, քանի դեռ ամուսնուս առաջին սերը․․․Զարմանալին այն է, որ ամուսնուս դա դուր է գալիս

Ամեն ինչ հիանալի էր, քանի դեռ ամուսնուս առաջին սերը․․․Զարմանալին այն է, որ ամուսնուս դա դուր է գալիս։Մենք ամուսնացած
ենք արդեն 4 տարի: Մենք հիանալի որդի ունենք, նա մեկ տար եկան ութ ամ սական է: Նա իմ կյանքի ամե նամեծ ուրախությունն է:
Ամեն ինչ հիանալի էր, քանի դեռ ամուսնուս առաջին սերը, չմիջամտեց մեր ընտանեկան երջանկությանը …

Չնայած, իհարկե, ամեն ինչ կատարյալ չէր,բայց ո՞ր ընտանիքում վեճեր չկան:Կամ գուցե ամուսինս էր միտումնավոր հրահրում ինձ՝
անընդհատ նյարդայնանալու։ Իսկ հետո սկսվեցին աշխատանքի վայրում անվերջ ձգձգումները: Դա սկզբում դժ վար էր, բայց հետո
ես և որդիս նույնպես ընտելացանք դրան.Մենք ամբողջ օրը միասին խաղում ենք,իրերը կարգի բերում,վազում խանութ և այլն: Մենք
ապրում ենք առանձին, ուստի օգնության սպասելու տեղ չկա:

Եվ հետո մի օր նա ասաց, որ մենք պետք է բաժանվենք, մեր մեջ սեր չկա և չի եղել, և գնաց քնելու մեկ այլ սենյակում: Երկու շաբաթ
նա այնքան էր ծաղրում ինձ, մինչև խոստովանեց, որ սիրում է իր <<առաջին սիրուն>>: Նրա անցյալում կա երկու անհաջող ամուս-
նություն և դուստր,ուստի նա որոշեց երջանկացնել նրանց: Ի՞նչ անել։ Առաջին արձագանքն այն էր, որ պետք է բացեի դուռը և դուրս
շպրտեի նրան, բայց հետո մտածեցի և որոշեցի, որ նրանք պարզապես դրան են սպասում, իսկ ես սիրում եմ ամուսնուս` իմ կյանքի միակ տղամարդուն:

Ես չեմ պատկերացնում իմ կյանքն առանց նրա:Բացի այդ, մեր որդին նույնպես ունի հոր կարիք: Ուստի ես որոշեցի թույլ տալ, որ ա-
մուսինս շաբաթը 1-2 անգամ այցելի նրան, իսկ մնացած ժամանակ ինձ հետ պետք է մնար:Թվում էր, թե ամեն ինչ վատ չէ, ամուսինս
նույնիսկ սկսեց ինձ հետ քնքշորեն վերաբերվել, բայց երբ ես միայնակ եմ մնում, ինձ զգում եմ լքված և դժբախտ: Ամենից շատ ես վա-
խենում եմ, որ իրականում նա կհեռանա ինձանից և կգնա նրա մոտ:

Նա ասում է, որ ես երիտա սարդ եմ, գեղեցիկ, միգուցե նորից ա-մուսն անամ: Ես ուզում եմ լավատես լինել …Բայց ո՞ւմ եմ պետք իմ
27 տարեկան հասակում և նույնիսկ երեխան գրկիս: Ես չեմ կարող ուրիշի հետ ապ րել, բացի նր անից: Նման դավա ճանությունից
առաջ ես երազում էի երջանիկ ընտանիքի մասին ՝ մի խումբ երեխաների հետ, բայց այսպես ստացվեց:

Երբ իրոք դժվար է լինում, ես աղոթում եմ, դա ավելի է հանգստա ցնում:Որոշեցի աշնանը որդուս մանկապ արտեզ ուղարկել, գնալ
աշխատանքի, որպեսզի գտնեմ ուժ ապրելու համար: Խոստովանում եմ, որ ինչ-որ պահի ես նույնիսկ չէի ուզում ապրել: Որդիս փր-
կեց ինձ: Ինչպե՞ս կարող եմ դավաճանել նրան: Երբեք չէի մտածի, որ կարող եմ ատել նման մեկին, բայց հիմա սիրահարներին մաղ-
թում եմ միայն ամենավատը:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика