Մաքրիր, լվա, եփիր, թափիր․․․Վերջ, մինչև կոկորդս կուշտ եմ, ես կարծես տանը միայն դրա համար եմ պետք՝ բաժանվում եմ
Վաղ առավոտյան հարևանը զանգահարեց ինձ և հարցրեց.
-Լսեցի՞ք, թե ինչ է արել ձեր կնքամայրը:
-Ոչ, ի՞նչ է պատահել:
-Նրանք ասում են, որ նա պատրաս տվում էր ամուս նալուծության հայտ ներկ այացնել 54 տար եկան հասա կում և դա 30 տարվա
ամուսնությունից հետո:
Ընտանիքը նորմալ է, ամու սինը չի խմում, այժմ թո շակի է անցել, նա կնոջից մեծ է 9 տարով: Ունի երեք չափ ահաս երեխա, բոլորը
ապրում են առանձին և արդեն ունեն 5 թոռ:Գուցե ինչ -որ մեկը ինչ -որ բան շփո թե՞լ է:Հետեւաբար,ես ան միջապես հավա քեցի կն-
քամորս համարն եւ առաջարկեցի հանդիպել: Պայմանավորվեցինք հանդիպել այգում, որպեսզի հանգիստ խոսենք:
«Ես պարզապես ուժ չունեմ, ամբողջ կյանքում պտտվում էի անիվի մեջ սկյուռի պես: Ամուսինս աշխատում էր, ես նույնպես աշխա-
տում էի, բայց ծանր օրից հետո ամուսինս պառկում էր բազմոցին և հեռուստացույց դիտում կամ այլ կերպ հանգստանում կամ կա-
րող էր ընկերների հետ գնալ գարեջուր խմելու, իսկ իմ երկրորդ հերթափոխն էր սկսվում: Կարծում եմ, որ շատ կանայք հասկանում
են, թե ինչ նկատի ունեմ:

Դուք աշխատանքից տուն եք վերադառնում և սկսվում է. Լվանալ, մաքրել, ճաշ պատրաստել երեկոյի համար և երեխաների համար
վաղվա համար ճաշ պատրաստել , քանի որ դասերից հետո նրանց ուտելու բան պետք կգա:Հետո մաքրեք, լվացեք սպասքը, մաքրեք
փոշեկուլով, քանի որ կողակիցը հոգնել է,իսկ երեխաները ժամանակ չունեն, ապա դասեր պետք է անել:Եվ կան շատ ու շատ բաներ,
որոնց մասին գիտեն բոլոր տնային տնտեսուհիները, դրանք պարզապես նկատելի չեն:
Եվ ես բոլորս հույս ունեի, որ երբ երեխաները մեծանան, դա ավելի հեշտ կդառնա: Այնուամենայնիվ, ես սխալվեցի: Երեխաները մե-
ծացել են, ամուսինս թոշակի է անցել, իսկ ես շարունակում եմ աշխատել:Եվ հիմա իմ սիրելի ամուսինը տանն է կամ անընդհատ ձկ-
նորսություն է անում, բայց նա երբեք ոչինչ չի անում տան շուրջը: Ամեն անգամ, երբ նա սպասում է ինձ, երբ ես տուն եմ գալիս և ա-
մեն ինչ ինքս եմ անում:
Վերջին կաթիլն այն էր, որ երբ ես հիվանդ էր, նա վերադարձավ ձկնորսությունից, նա ինձ չհարցրեց իմ առողջության մասին, գուցե
ինձ ինչ -որ բան պետք էր, բայց անմիջապես բացեց սառնա րանը և սկսեց բղավել, թե ինչու ուտ ելու ոչինչ չկա, որ նա ուղղակի կա-
րող էր առնվազն տապակել կարտոֆիլը,քանի որ այստեղ դժվար բան չկա:Ես պատասխանեցի,քանի որ դա դժվար չէ,ուրեմն աշխա-
տանքից ազատեք ինքներդ ձեզ, միևնույն ժամանակ ինձ կերակրեք: Եվ ի պատասխան ես լսեցի.
-Իսկ ինչու՞ է ինձ այդ ժամանակ կին պետք, եթե ես ինքս պիտի պատրաստեմ:
Լսելով դա ՝ ես ասացի, որ բավական է, մենք պատրաստվում ենք ամուսնա լուծվել: Մենք կբաժան ենք բնակա րանը և կբաժանենք
այնպես, ինչպես ցանկանում ենք: Եվ ես կապրեմ ինձ համար գոնե մի փոքր: Երեխաներին դուր չեկավ իմ որոշումը: Նրանք մեղադ-
րեցին ինձ ։ Բայց ինձ այլևս չի հետաքրքրում: Այ րված եմ : Քանի որ նա չի գնահատում այն, ինչ ունի, թող կորցնի,որ հասկանա թե
ինչ է դա:
Ի՞նչ եք կարծում այս մասին:
